Skip to main content

Opryszczka

Co należy wiedzieć o pęcherzykach opryszczki

Jeśli już dotknął Cię problem opryszczki wargowej, wiesz, jak bardzo potrafi być nieprzyjemna. Aby łatwiej Ci było zrozumieć, jak dochodzi do zarażenia się opryszczką, co wywołuje jej postać kliniczną i jak przebiega, zebraliśmy wszystkie najważniejsze fakty w jednym miejscu.

Czym właściwie są pęcherzyki opryszczki?

Pęcherzyki opryszczki, nazywane też zimnem albo opryszczką wargową, są wywoływane infekcją wirusem HSV-1 (Herpes simplex virus typ 1). Zazwyczaj opryszczka przejawia się początkowo lekkim pieczeniem, wrażeniem napięcia lub mrowieniem na ustach. Następnie dochodzi do pojawienia się wypełnionych płynem pęcherzyków. Pęcherzyki te są przez pierwsze 0-3 dni wysoce zakaźne, ponieważ zawierają duże ilości wirusów. Nawet jeśli mówi się o opryszczce wargowej (Herpes labialis), dla odróżnienia od innych rodzajów opryszczki (np. opryszczki narządów płciowych), należy pamiętać, że pęcherzyki mogą pojawić się nie tylko na ustach, ale też w okolicy nosa czy brody. 3-4 dni po pojawieniu się objawów obciążenie wirusem przemija i rozpoczyna się proces gojenia pęcherzyków.

W jaki sposób zarażamy się opryszczką?

Wirusem opryszczki wargowej zarażamy się najczęściej w dzieciństwie, zazwyczaj zupełnie nieświadomie. Następnie wirus pozostaje w organizmie w stanie utajonym do momentu uaktywnienia się na skutek sprzyjających czynników. Określa się to jako ujawnienie się choroby.

Kto choruje na opryszczkę?

Około 90%* populacji jest nosicielami wirusa w stanie utajonym, natomiast u 20% regularnie, średnio dwa do trzech razy w roku, występują objawy opryszczki wargowej. Problem dotyka w jednakowym stopniu zarówno kobiet, jak i mężczyzn w każdym wieku*.

 

* Arvin A., et al., Human Herpesviruses: Biology, Therapy, and Immunoprophylaxis. Cambridge: Cambridge University Press; 2007; Chapter 36 Persistence in the population: epidemiology, Transmission; Anna Wald and Lawrence Corey.

Zarażenie i przenoszenie wirusa

Całowanie jest wykluczone. Ponieważ wirus opryszczki może przetrwać poza organizmem tylko krótki czas, przenosi się przede wszystkim przez bezpośredni kontakt, również przez kontakt z ustami. Ryzyko zarażenia jest największe w ciągu pierwszych 3 dni od pojawienia się objawów. Aby uniknąć ryzyka zarażenia opryszczką, zainfekowane osoby w ostrej fazie choroby nie powinny używać tych samych przedmiotów narażonych na bliski kontakt z ustami: ręczników, naczyń, szminek, okularów itd.

Opryszczka – przebieg i czas trwania

Nawrót opryszczki trwa zazwyczaj 7 do 12 dni i z reguly przechodzi pięć kolejnych faz. W przypadku niektórych osob nie dochodzi do pierwszej fazy mrowienia, zwiastującej pojawienie się opryszczki.

  1. Faza mrowienia. Pierwsze objawy opryszczki to uczucie mrowienia, pieczenia lub swędzenia
    w okolicy ust lub nosa. Często towarzyszy mu niepokój i obawy związane ze zbliżającym się nawrotem.

  2. Faza pęcherzyków. W objętym infekcją obszarze dochodzi do zaczerwienienia skóry. Towarzyszy mu tworzenie się niewielkich, wypełnionych płynem pęcherzyków. Faza charakteryzuje się występowaniem nieprzyjemnego, uciążliwego bólu. Ilość wirusów jest w tym momencie największa i jest to najbardziej zakaźna faza opryszczki.

  3. Faza sączenia. Pęcherzyki nabrzmiewają, a następnie pękają, tworząc płytkie, czerwonawe nadżerki. Ta faza opryszczki rownież może być bardzo bolesna.

  4. Faza strupa. Tworzy się suchy strup o brunatnym zabarwieniu. Pękanie strupa wiąże się
    z uczuciem swędzenia i pieczenia, któremu może towarzyszyć lekkie krwawienie.

  5. Faza gojenia. Po stopniowym wykruszeniu się strupa miejsce infekcji jest całkowicie wygojone.

Teraz wiesz już więcej na temat powstawania i kolejnych faz rozwoju opryszczki. Pod „Co pomaga w walce z opryszczką?” dowiesz się więcej o postepowaniu z pęcherzykami opryszczki. Wprawdzie nie da się całkowicie zapobiec opryszczce, ale możesz dowiedzieć się więcej o tym, jak zapobiegać jej nawrotom.